Mac OS X Lion miał swoją premierę prawie 2 miesiące temu. Tak jak w przypadku poprzedniego systemu, postanowiłem przejrzeć i opisać najciekawsze nowe funkcje i zobaczyć, czy jest z nimi rzeczywiście tak kiepsko, jak to pisali niektórzy.

Opis nowości podzieliłem na poszczególne części, dzięki czemu, jeśli nie korzystasz np. z Maila, czy iCala, to możesz z łatwością ominąć go na liście i przejść do kolejnej rzeczy.

Systemowe, czyli zmiany, które możemy znaleźć w całym systemie.

1. Odwrócone scrollowanie. Jest to prawdopodobnie pierwsza zmiana, którą zauważysz i którą będziesz zmuszony wypróbować (po to, żeby nie zdziwić się potem, że przewijanie „nie działa jak należy”). W założeniu ma być to bardziej naturalny sposób przesuwania ekranu, co – po zastanowieniu – wydaje się logiczne.

Osobom korzystającym z gładzika, bądź Magic Trackpada polecam przynajmniej próbę przyzwyczajenia do tego sposobu, natomiast jeśli korzystacie z rolki na myszce, bądź musicie czasem skorzystać z innego systemu niż Mac, to prawdopodobnie najlepszym rozwiązaniem będzie przywrócenie klasycznego sposobu scrollowania, bo takie przyzwyczajenie mogłoby być jak kula u nogi.

Scrollowanie zmienimy na klasyczne w: Preferencje systemowe -> Gładzik -> karta: Przewijanie i powiększanie -> odznaczamy „Kierunek przewijania: naturalny”.

2. Nowy wygląd. W Lionie nie zobaczymy może jakiś spektakularnych zmian w wyglądzie, ale można zauważyć, że wszystko trochę poszarzało, zmienił się ekran logowania, kolory przycisków zamykania, minimalizowania i powiększania okna itp.

Jedną z ważniejszych zmian jest zmian pasków przewijania na te podobne z iOS. Można także zauważyć, ze w iTunes pasek po najechaniu na niego staje się wyraźniejszy – jakby aktywny – czego nie ma (jeszcze?) w pozostałych aplikacjach.

Z okien zniknęło także „mydełko”, czyli przycisk z górnego, prawego rogu okna, który umożliwiał chowanie pasków narzędziowych w programach. W prawdzie opcja ich chowania dostępna jest zwykle w menu „widok”, jednak czasem mi go trochę brakuje.

3. Wyświetlanie ostatnio używanych plików w docku. Wciśnij prawy przycisk na ikonie programu w docku i wybierz dowolny ostatnio edytowanych plików w danym programie, żeby go uruchomić.

4. Możliwość zmiany rozmiaru okna z dowolnej strony. Wystarczy chwycić okno na krawędzi, bądź rogu (zmieniony kursor) i zacząć przeciągać je w dowolną stronę.

5. Nowy wygląd „gwiazdek” w docku. Właściwie teraz to już nie są one gwiazdkami, tylko kółeczkami. Wydają się ładniejsze, ale niestety straciły na czytelności, nawet jeśli ikony w docku są dość duże. Sprawdzają się dopiero, gdy ustawimy powiększanie ikon w docku.

6. Możliwość wyłączenia oznaczenia otwartych programów w docku. Może się to przydać chyba wyłącznie dockowym minimalistom, którzy mają w docku parę ikon programów, które uruchomione są cały czas. Żeby wyłączyć oznaczenie, wystarczy w preferencjach docka odznaczyć opcję „Pokazuj wskaźniki otwartych programów”.

7. Nowy wygląd programu „Informacje o tym Macu”. Przedstawia on wyłącznie ogólne informacje o komputerze (procesor, pamięć, grafika, numer seryjny, zainstalowany system), monitorach (nazwa, rozdzielczość), pamięci masowej (zajętość poszczególnych dysków, informacje o napędzie) oraz o pamięci (obsługiwana pamięć, ilość dostępnej pamięci, zajętość gniazd). Oczywiście jeśli chcesz zobaczyć większą ilość szczegółów, to są one dostępne, po kliknięciu w „Raport systemowy…” w karcie Ogólne.

8. Automatyczne zrestartowanie systemu w przypadku jego zamrożenia (kernel panic). Wystarczy wejść w ustawienia oszczędzania energii i zaznaczyć tam odpowiednią opcję.

9. Uruchomienie ponowne komputera z przywróceniem stanu okien. Dzięki tej opcji, po uruchomieniu ponownym komputera (spowodowanym np. aktualizacją systemu), zostanie przywrócony stan okien, jaki był przed uruchomieniem komputera.

Wystarczy z menu Apple, wybrać opcję „Uruchom ponownie…”, a tam upewnić się, że zaznaczona jest opcja: „Otwórz okna po ponownym zalogowaniu”. Oczywiście, jeżeli nie chcemy przywracania okien, to wystarczy tę opcję odznaczyć.

10. Wyłączenie plumkania, przy zmianie głośności komputera. Zawsze zmieniałem głośność z shiftem (dzięki któremu nie było słychać tego dźwięku), więc cieszy mnie ta opcja. Wystarczy odznaczyć „Potwierdzaj zmiany głośności dźwiękiem” w ustawieniach dźwięku (karta „Efekty dźwiękowe”).

11. Dostosowanie preferencji systemowych. Będąc w preferencjach systemowych, możemy z menu Widok wybrać „Dostosuj”, co pozwoli nam na wybranie składników, które będą widoczne w preferencjach systemowych. Po dokonaniu zmian, wystarczy wcisnąć gotowe na górze okna.

Launchpad to miejsce, gdzie wyświetlają się ikony wszystkich naszych aplikacji z katalogu „Programy”. Aplikacje w nim możemy poukładać na kolejnych ekranach, bądź zorganizować w katalogi. Brakuje mi tylko jakiegoś skrótu (np. F5), który by uruchamiał Launchpada. Można by wtedy trochę odciążyć docka.

1. Przechodzenie pomiędzy ekranami następuje poprzez przeciągnięcie kursora w prawo/lewo, poprzez klikanie na poszczególne kropki, bądź gestem (dwa palce w lewo/prawo).

2. Przemieszczanie programów w Launchpadzie możliwe jest poprzez klikniecie i przytrzymanie na dowolnej ikonie programu do momentu, aż zaczną one drgać. Drugi – prostszy – sposób to wciśnięcie i trzymanie klawisza alt podczas wykonywania operacji (przesuwanie, usuwanie, dodawanie do katalogu).

3. Dostosowanie aplikacji. W prawdzie nie możemy usunąć żadnej aplikacji, żeby nie wyświetlała się na ekranie, jednak możemy wszystko poprzesuwać tak, że np. na pierwszym i drugim ekranie, będą aplikacje, które wykorzystujemy najczęściej. Oprócz tego, możemy je także poukładać w katalogi, bez naruszania struktury plików w katalogu „Programy”.

4. Usuwanie aplikacji kupionych w Mac App Store. Żeby to uczynić, wystarczy wcisnąć i przytrzymać kursor na dowolnej ikonie, bądź wcisnąć klawisz Alt. Nad aplikacjami zakupionymi w MAS pojawią się znaczki „X”, których wciśniecie spowoduje ich usunięcie. Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że to nie usuwanie programów z tego panelu, tylko całkowite usunięcie (odinstalowanie) aplikacji z katalogu „Programy”.

5. Przeniesienie aplikacji do docka. Jeśli zdecydujesz, że jakaś aplikacja z Launchpada przydała by Ci się w docku, to wystarczy ja po prostu do niego przeciągnąć.

Mission Control to połączenie programów Exposé, Spaces oraz Dashboardu, które znane były już z wcześniejszych systemów. Mówiąc w skrócie, służy do wyświetlania wszystkiego, co dzieje się na Twoim Mac’u.

Początkowo nie bylem do tego przekonany, jednak to dobry sposób na uproszczanie systemu – zamiast 3 oddzielnych składników, dostajemy wszystko w jednym miejscu. Zdecydowanie prostsze dla nowych użytkowników.

1. Dostęp do MC. Dalej możemy zobaczyć wszystkie okna aktualnego Biurka za pomocą skrótu F3, przenosić się pomiędzy biurkami za pomocą ustawionych skrótów, a Dashboard dostępny będzie po wciśnięciu klawisza F4.

2. MC nie wyświetla okien z wszystkich biurek jednocześnie – wyświetla jedynie okna dla biurka, w którym znajdujemy się aktualnie. Jeśli będąc w nim, chcemy wyświetlić okna innego biurka, to wystarczy, ze klikniemy na dowolne biurko z wciśniętym klawiszem alt, bądź skorzystamy ze skrótu przejścia do innego biurka.

3. Grupowanie okien. Jeśli dana aplikacja ma kilka otwartych okien, to są one grupowane w MC w taki sposób, że nie widać ich całej treści, jednak wystarczy najechać na nie kursorem i wcisnąć spację, a pokażą się ono nam powiększone i na pierwszym planie.

4. Zminimalizowane okna programów. MC – w przeciwieństwie do Exposé – nie wyświetla zminimalizowanych okien programów.

5. Każde biurko może mieć własną tapetę. Dobre, jeśli chcemy je szybko rozpoznawać.

6. W liście biurek wyświetlane są także aplikacje uruchomione w trybie pełnoekranowym. Oprócz tego, możemy przechodzić pomiędzy aplikacjami w trybie pełnoekranowym i biurkami poprzez skrót klawiszowy przechodzenia pomiędzy biurkami.

7. W prawym górnym rogu MC możemy szybko dodać nowe biurko za pomocą plusa, natomiast w lewym górnym rogu każdego (oprócz pierwszego) biurka znajduję sie „X” który umożliwia szybkie jego usunięcie.

8. Dashboardu nie da się już zamknąć, klikając w jego tło. Trzeba skorzystać ze skrótu (F4 lub Esc), bądź strzałki w prawym dolnym rogu ekranu.

9. Dashboard można wykluczyć z MC. Jeśli nie podoba Ci się, że jest on jego składnikiem, to wystarczy, że przejdziesz do: Preferencje systemowe -> Mission Control, a tam odznacz: „Pokazuj Dashboard jako przestrzeń”. Po tym, będzie on wyświetlany tak jak kiedyś – przeźroczysty, nas wszystkimi oknami. Musze przyznać, że sam z tego skorzystałem.

Aplikacje pełnoekranowe to wbudowana w system możliwość uruchomienia aplikacji w trybie pełnoekranowym. Powoduje ona ukrycie paska menu i docka,a następnie wyświetla okno w pełnym ekranie. Przydatne np. w przypadku czytania plików PDF w podglądzie, bo umożliwia wtedy wyświetlanie dwóch stron pliku jednocześnie, dając uczucie, jakby czytało się klasyczną książkę.

1. Przejście do trybu pełnoekranowego następuję przez ikonę, umieszczoną w prawym, górnym rogu ekranu. Opuszczenie tego trybu możliwe jest poprzez klawisz esc, bądź poprzez kliknięcie na ikonę trybu pełnoekranowego, w ukrytym pasku menu (pojawia się po przesunięciu kursora na górę ekranu).

2. Szkoda, że funkcja ta nie umożliwia włączenia aplikacji na pełnym ekranie na jednym monitorze i jednoczesną pracę na drugim, pomogło by to gdy jesteśmy zmuszeni do pracy np. z plikami PDF.

AirDrop służy do prostego dzielenia się plikami w obrębie sieci WiFi. Wystarczy wejść w Finderze do AirDrop, a wyświetlone zostaną grafiki, przedstawiające wszystkie osoby w obrębie sieci, do której jesteśmy podłączeni. Teraz wystarczy tylko przeciągnąć pliki, jakimi chcemy się z nią podzielić – bez żadnej konfiguracji czy ustawiania. Po zaakceptowaniu przez odbiorcę, plik zostaje skopiowany do jego katalogu z pobranymi rzeczami.

Jedynym minusem tej funkcji jest to, że działa ona wyłącznie pomiędzy Mac’ami z zainstalowanym Lionem, więc będziemy musieli jeszcze trochę poczekać, zanim będzie można z niej swobodnie korzystać.

Automatyczne zapisywanie plików. Jak sama nazwa wskazuje, jest to funkcja, która służy do automatycznego zapisywania plików. Dzięki niej, nie będziesz musiał pamiętać, żeby co jakiś czas zapisać wynik swojej pracy, który mógłbyś stracić np. podczas awarii prądu.

Oprócz tego, umożliwia ona przeglądanie historii edytowania dokumentu i przejścia do dowolnego stanu pliku, przywrócenie ostatnio zachowanej wersji, powielenie otwartego pliku (dzięki czemu, może on służyć jako szablon) oraz zablokowania zapisywania pliku (co uniemożliwi dokonanie nieumyślnych zmian).

Oczywiście – tak jak w przypadku funkcji pełnoekranowej – funkcja ta działa dopiero, po wprowadzeniu jej przez producenta aplikacji. Aktualnie można przetestować ją np. w edytorze Pages.

Mac App Store. W prawdzie był on już dostępny od początku roku, jednak dopiero teraz, pierwszy raz pojawił się z systemem. Szkoda, że w dalszym ciągu nie dodano możliwości dodawania programów do „wishlisty”.

FaceTime to aplikacja do przeprowadzania videorozmów, pomiędzy użytkownikami Mac’ów i nowszych urządzeń z iOS. Początkowo była ona dostępna za darmo w wersji beta, następnie można było ją pobrać z Mac App Store za $0.99, a teraz jest dostępna wraz z nowym systemem

Aplikacja bez względu na to, czy program jest włączony, czy nie, powiadomi Cię o każdej przychodzącej rozmowie. Umożliwia on dodawanie kontaktów do ulubionych, sprawdzanie ostatnich połączeń oraz – jeśli nie chcesz z niej korzystać – wyłączenie całej usługi.

Finder to jedna z najbardziej podstawowych aplikacji na Mac’u. Tym razem nie przeszła jakiś radykalnych zmian, jednak oprócz drobnego liftingu wyglądu, warto wspomnieć o kilku nowych rzeczach.

1. Funkcja pokazywania wszystkich plików, z wyłączeniem tych systemowych.

2. Sortowanie plików wg nazwy, rodzaju, programu, daty ostatniego otwarcia, daty dołączenia, daty zmian, daty utworzenia, wielkości, bądź etykiety.

3. Nowy wygląd podglądu plików w trybie kolumnowym. Teraz mamy możliwość sprawdzenia nie tylko plików graficznych, muzycznych, video, ale także np. plików tekstowych. Oprócz tego, bardziej dostosowuje się on do zawartości, tzn. pliki zajmujące więcej miejsca na ekranie wymuszają większą przestrzeń podglądu. Nie podoba mi się w nim to, że nie zawsze pokazuję całą nazwę pliku.

4. Grupowanie plików w katalogi. Zaznacz kilka plików, naciśnij prawym przyciskiem i wybierz „Nowy katalog z zaznaczeniem (X rzeczy)”.

5. Pozostawienie obu plików. Jeśli dodajesz do katalogu plik o nazwie, która już występuje w katalogu, to w oknie dialogowym masz możliwość nie tylko zastąpienia tego pliku, bądź anulowania operacji, ale także pozostawienia obu plików w katalogu.

6. Jeśli przeciągasz kilka plików, to grupują się one do jednej listy obok kursora, z liczbą przeciąganych plików.

7. Pasek stanu w oknie jest domyślnie ukryty. Można go Przywrócić w menu widok: „Pokaż pasek stanu”.

Safari.

1. Listą rzeczy do późniejszego przeczytania. Pewnie nie raz zdarzyło Ci się, że trafiłeś na coś ciekawego do przeczytania, ale nie miałeś czasu tego zrobić. Teraz, zamiast dodawać stronę do zakładek, czy umieszczać skrót do niej na biurku, wystarczy kliknąć na link z shiftem, bądź po prostu przeciągnąć link do niej na ikonę okularów.

2. Ciekawiej wyglądające okno i sam sposób pobierania plików. Po kliknięciu na link wyświetla się animacja, która przerzuca plik do ikony pobierania plików.

3. Tryb pełnoekranowy. Świetnie sprawdzi się z wyżej opisaną funkcją listy rzeczy do przeczytania. Dzięki niej, bez problemów możemy mieć otwartą listę rzeczy do przeczytania i jednocześnie widzieć całą szerokość strony www.

4. Powiększanie strony przy pomocy gładzika i Magic Trackpada. Pierwszy sposób, to klepnięcie dwoma palcami, dwa razy w gładzik, a powiększy on tekst do szerokości danej kolumny. Drugi sposób, to powiększanie strony do dowolnego rozmiaru przy pomocy gestu szczypania. Przydatne i szybkie rozwiązanie w przypadku przeglądania stron, które maja za mały rozmiar tekstu.

Mail został całkowicie przebudowany, na wzór jego iOSowego odpowiednika w iPadzie. Teraz składa się z dwóch lub trzech kolumn (wg preferencji), które wyświetlają kolejno: Listę naszych kont i katalogów (możliwość ukrycia jej), listę wiadomości oraz treść wiadomości.

1. Dodano pasek ulubionych, który wyświetla wybrane katalogi z lewej kolumny. Wystarczy dodać do niego najczęściej wykorzystywane katalogi, a następnie ukryć listę skrzynek pocztowych, zyskując dużą ilość miejsca. Jeśli nie zamierzasz z niego korzystać, to można go łatwo ukryć (Widok -> Ukryj pasek ulubionych).

2. W kolumnie z wiadomościami, oprócz samego tytułu i nadawcy, wyświetlana jest także treść wiadomości. Domyślnie są to dwa wiersze, jednak w ustawieniach możemy dostosować tę opcję do własnych potrzeb (Preferencje -> karta: Widok).

3. Zmienione zostało także wyświetlanie konwersacji. Wyświetlane są kolejne odpowiedzi osób z którymi wymieniamy wiadomości. Nasze odpowiedzi są domyślnie ukryte, jednak możemy je wyświetlić, klikając w link „zobacz więcej od… ” w lewym dolnym rogu wiadomości.

4. Przywrócenie klasycznego widoku. Jeśli nie podobają Ci się zmiany w Mail, to przejdź do preferencji, tam w karcie „Widok” wystarczy zaznaczyć „Używaj układu klasycznego”.

QuickTime. Tak samo, jak w Snow Leopardzie, dodano do niego między innymi kilka przydatnych opcji, które pomagają przy podstawowej obróbce video.

1. Łączenie dwóch (bądź większej ilości) plików video w jeden. Działa bardzo prosto – wystarczy otworzyć dowolne video, następnie z menu Edycja wybrać „Dodaj plik na końcu…”, poprzestawiać klipy w dowolnej kolejności, wcisnąć gotowe i wyeksportować.

2. Zmiana położenia video. Jeśli twój plik jest odwrócony, to możesz w prosty sposób odpowiednio go ustawić. Niby taka podstawa rzecz, jednak dotychczas ciężko było znaleźć aplikację, która by sobie z tym tak łatwo radziła.

3. Możliwość dzielenia się plikami nie tylko na YouTube i MobileMe, ale także na: Vimeo, Flickr, Facebook oraz przez Mail. Przydatne, jeśli chcemy bez problemów podzielić się naszym plikiem.

4. Eksport audio z video. Otwieramy dowolny plik video, z menu plik wybieramy „Eksport”, a tam z formatu wybieramy „Tylko dźwięk”.

5. Oprócz nagrywania całego ekranu, teraz mamy także opcję nagrania jego części. Wystarczy z menu „Plik” wybrać „Nowe nagrywanie z ekranu”, po czym nacisnąć przycisk nagrywania, a będziesz miał możliwość zaznaczenia obszaru nagrywania, bądź nagrania całości ekranu.

Podgląd.

1. Obsługa trybu pełnoekranowego. Wspominałem już o tym podczas ogólnego opisywania tej funkcji. Warto jednak o niej wspomnieć jeszcze raz, gdyż świetnie nadaje się np. do czytania PDFów, dzięki umieszczeniu dwóch pionowych stron obok siebie, co daje uczucie czytania klasycznej książki, czy magazynu.

2. Dodawanie podpisu do plików PDF przy pomocy iSight. Bardzo prosta i moim zdaniem genialna funkcja. Zasada jest prosta – bierzemy kartkę papieru, na niej podpisujemy się jakimś pisadłem z czarnym tuszem. Teraz otwieramy jakiś plik PDF, otwieramy pasek adnotacji (cmd + shift + a), klikamy na strzałkę przy ikonę z „S” i wybieramy „Utwórz podpis z iSight wbudowany…”. Po otwarciu okna przykładamy kartkę do kamery tak, żeby podpis znajdował się nad czerwoną linią. Nie martw się, że jest odwrócony, bądź nie jest równo – aplikacja po wczytaniu podpisu sama wszystko poprawi.

Teraz wystarczy kliknąć jeszcze raz ikonę z „S”, żeby dodać gdzieś podpis. Możemy dowolnie dostosować jego wielkość. Wszystkie zapisane podpisy możemy zobaczyć w Preferencjach, w karcie: „Podpisy”.

Quick Look, czyli szybki podgląd plików.

1. Pierwsza zauważalna zmiana to oczywiście tło, wcześniej czarne, przeźroczyste, teraz białe, przeźroczyste. Może to kwestia przyzwyczajenia, ale bardziej podobało mi się jednak czarne, między innymi dlatego, że można było łatwiej wyłapać przeźroczystość w grafikach.

2. Możliwość szybkiego otworzenia pliku w domyślnej aplikacji. W prawym górnym rogu okna Quick Look pojawił się przycisk, który umożliwia szybkie otwarcie go w aplikacji, która przypisana jest do danego rozszerzenia – np. w przypadku zdjęć jest to: „Otwórz (Podgląd)”.

3. Zmiany w przeglądaniu plików. Wcześniej, gdy otworzyliśmy jeden plik, a następnie przeszliśmy strzałką do następnego, to okno pozostawało w tej samej wielkości. Teraz dopasowuje się ono do kolejnego pliku.

4. Obsługa większej ilości formatów: stron internetowych (webloc), kontaktów z książki adresowej, linków w programie Mail, GIFów itp.

5. W przypadku plików PDF, po prawej stronie dostępne są miniaturki kolejnych stron. Wcześniej takie coś mogliśmy zobaczyć głównie w plikach Pages i Keynote.

6. Podgląd plików w Spotligcie i stosach. W wynikach wyszukiwania, wystarczy, ze najdziemy na wybrany z nich kursorem, a wyświetli on treść danego pliku, natomiast w przypadku stosów, musimy najechać kursorem na wybrany plik i wcisnąć spację, po czym możemy poruszać się klawiszami strzałek po innych plikach w stosie. Funkcja działa w stosach pokazujących zawartość w trybie wachlarza i siatki.

7. Wcześniej, żeby wyświetlane było okno Quick Look, aplikacja musiała być cały czas aktywna, przechodząc do innej, okno znikało. Uniemożliwiało to jednoczesną współpracę Quick Looka z innymi aplikacjami. Teraz zostało to zmienione – możemy np. otworzyć podgląd pliku PDF i korzystać z niego np. przy edycji dokumentu w Pages.

Spotlight.

1. Przeciąganie plików z wyników wyszukiwania. Jeśli np. potrzebujemy dodać szybko jakiś plik do załącznika, to wystarczy je wyszukać, przeciągnąć z wyników na wiadomość i gotowe.

2. Podgląd wyników wyszukiwania. Nie tylko obrazków, ale także tekstu, maili, prezentacji, terminów w kalendarzu itp. Teksty można przewijać, żeby zobaczyć więcej treści.

3. Na dole wyników wyszukania, znajduje się możliwość wyszukania wpisanej frazy w sieci i Wikipedii.

Książka adresowa, której główną zmianą jest całkowicie nowy wygląd. Na pierwszy rzut oka wydaje się ciekawy, jednak moim zdaniem wyszedł na gorsze. Okno aplikacji zajmuje teraz więcej miejsca, a sam program jest mniej intuicyjny.

1. Dodano możliwość zadzwonienia do kogoś, korzystając z FaceTime’a bezpośrednio z aplikacji.

2. Dodano pole z profilami do serwisów społecznościowych (Twitter, Facebook, Flickr, LinkedIn, MySpace) oraz nowe pola do komunikatorów internetowych (w ty GG)

3. Wbrew pozorom, nie usunięto grup. Można się do nich dostać, poprzez klikniecie wstążki po lewej stronie okna.

iCal, podobnie jak wyżej opisana Książka adresowa, zyskał nowy wygląd. Jednak nie są to zmiany wyłącznie estetyczne, ale takie, które ułatwiają jego obsługę.

1. Możemy przemieszczać się pomiędzy widokami: dziennym (wyświetla kalendarz na miesiąc, listę kolejnych rzeczy raz umieszczone rzeczy na kalendarzu), tygodniowym (kalendarz z umieszczonymi zaplanowanymi rzeczami), miesięcznym oraz rocznym.

2. Funkcja szybkiego dodawania wydarzeń. Wystarczy tylko wpisać „Film 20:30”, żeby zaplanować film na dziś, „fryzjer sobota 12:00”, żeby dodać wydarzenie w na najbliższa sobotę, bądź np. „Uczelnia 1 październik 9:00”, żeby dodać wydarzenie na konkretną datę. Warto pamiętać o skrócie dodawania nowego wydarzenia (cmd + n), co jeszcze przyśpieszy ten proces.

FronRow oraz iSync, a właściwie ich brak. Rozumiem, ze Apple mogło nie widzieć potrzeby rozwijania tych aplikacji, jednak szkoda, że całkowicie usunęli je z systemu. Sam nie korzystałem może z nich codziennie, ale zdarzało się, że bywały bardzo przydatne.

Osobom, którym brakuje FrontRow, polecam opisywany kiedyś, zamiennik dla niego.

##########

Podsumowując: wprowadzono trochę zmian, jedne większe, inne mniejsze. Może gdzieniegdzie troszkę zachłyśnięto się iOSem i dodano niektóre rzeczy niepotrzebnie, jednak ogólnie aktualizację oceniam pozytywnie i ani trochę nie żałuję wydanych $29,99, a wręcz uważam, że to bardzo dobra cena za to co dostaliśmy.

A Wy czym jesteście pozytywnie, bądź negatywnie zaskoczeni w nowym systemie? Czekam na wasze opinie.